با درخواست کردن، بهم فرصت خوب بودن بدهیم

تا به حال دیده اید که وقتی کودکی از پدر و مادرش درخواستی دارد، چه می کند؟

همه بچه های سالم و عادی این کار را می کنند: آنقدر اصرار می کنند تا به خواسته هایشان برسند. شاید پدر و مادری به هر دلیلی درخواست فرزندشان را نپذیرند. اما بچه ها تا زمانی که بتوانند به خواستن و اصرار کردن ادامه می دهند. آنهایی که به خواسته هایشان می رسند، خوشحالی شان تماشایی است. نهایت لذت را می برند. اما آنهایی که نمی رسند و مطمئن می شوند دیگر خواستن فایده ای ندارد، بالاخره دست از آن موضوع می کشند و مدتی بعد خواسته دیگری را پی می گیرند.

اما گمان نکنم هیچ بچه ای با خودش بگوید:«خب پدر و مادرم فلان چیز را به من ندادند. لابد این یکی را هم نمی دهند. پس بیخود خودم را خسته نکنم!» برای همین است که بچه ها مدام خواسته های جدید دارند و برای همه آنها هم تلاش می کنند. حتی اگر گاهی پاسخ منفی دریافت کنند.

می دانید چرا؟ چون اولاً آن اسباب بازی، آن همبازی و هرچیزی را که درخواست می کنند، واقعاً می خواهند و برایشان مهم است. و ثانیاً بدون آگاهی و در نظر گرفتن معیارها و صلاح اندیشی های آدم بزرگ ها و امکانات موجود، به محبت پدر و مادر اطمینان دارند و جز آنها کسی را برای اجابت خواسته هایشان نمی بینند.

سخن از مهربانی خداوند زیاد شنیده ایم:«ادعونی استجب لکم» اینکه خدای خوب ما، منتظر است که از او بخواهیم و اجابت کند. اما موضوع مهم دیگری هم هست که بیشتر ما فراموش کرده ایم. خدای مهربان، انسان را شبیه خودش آفرید. پس همانطور که به خداوند امید داریم و از او درخواست می کنیم، خیلی وقت ها باید از آفریده هایش هم درخواست کنیم. نه اینکه انسان ها را منشأ اصلی اجابت خواسته هایمان بدانیم، بلکه بدانیم که خدا از خوبی و مهربانی خودش در آدمها دمیده و ما را برای دوستی و مهربانی کردن به هم خلق کرده و واسطه رساندن خیر و خوشی به هم قرار داده است. پس درخواست کنیم. درست، قاطع، امیدوار و با مهربانی. درست همانطوری که دوست داریم دیگران از ما درخواست کنند.

یادمان باشد که قرار است ما شبیه خدا باشیم. یعنی وقتی کسی به ما نیاز دارد و از ما درخواستی می کند که بجا و درست است و می توانیم انجام دهیم، برای برآوردن خواسته اش مشتاق می شویم. اگر خودمان اینطور هستیم، باید باور کنیم که آدمهای دیگر هم همینطورند. آدمها دوست دارند بهم کمک کنند. پس نباید از درخواست کردن بترسیم. اگر بترسیم و کمک نخواهیم، معمولاً کسی به ما کمک نخواهد کرد.



ما معمولاً همان چیزی را به دست می آوریم که انتظار آن را داریم. کلود بریستول



اینکه گاهی می ترسیم با درخواست کردن، غرورمان می شکند، شاید از ناآگاهی مان نسبت به قوانین الهیِ مقرر شده روی زمین باشد. شاید نمی دانیم که خداوند ما را وسیله اجابت خواسته های یکدیگر قرار داده است. و شاید به خاطر درک نکردن این موضوع، خودمان هم آنقدر که باید سخاوتمند نیستیم و کاری برای خوبی رساندن به دیگران نمی کنیم. لابد تا به حال به «من لم یشکر المخلوق، لم یشکر الخالق» خوب فکر نکرده ایم. حواسمان نیست که خدای مهربان به ما فرصت خوبی کردن به هم را داده و بعد یادمان داده که به واسطه قدردانی و تشکر کردن، مهر و لطف را بین مان زیاد کنیم.



اگر از کسی درخواستی کنیم و پاسخ منفی بشنویم چه می شود؟

بزرگان دانشِ موفقیت می گویند «وقتی درخواستی می کنید و جواب منفی می گیرید، چیزی عوض نشده. چون آن چیز را پیش از درخواست کردن نداشته اید و حالا هم ندارید. پس اتفاقی نیفتاده. چیزی عوض نشده. موضوع را شخصی نکنید. به دل نگیرید. به درخواست کردن از افرادی که می توانند به شما کمک کنند ادامه دهید تا بالاخره به خواسته هایتان برسید.» هیچ غروری نشکسته، هیچ کسی نباید احساس کند که شکست خورده. هیچکس با نه شنیدن، تحقیر نمی شود. هیچکس پس از نه شنیدن و طرد شدن، احمق به نظر نمی رسد و یا بی ارزش نمی شود. هیچ آدم قدرتمند و با انگیزه ای تا به حال به خاطر پاسخ منفی دیگران شکست نخورده و نابود نشده است. اینها باورهای غلط و محدودکننده ای هستند که ما را از مسیر درست منحرف می کنند و در تمام طول زندگی، ما را عقب نگه می دارند.



ترس و تردید، بدترین دشمنان انسان هستند. ویلیام ریگلی



بیایید توهم ترس، شک، نگرانی، تحقیر و شرمنده شدن را کنار بگذاریم و به هم اجازه و فرصتِ خوب بودن و مهربان بودن بدهیم. و باور کنیم که اگر خواستن مان عمیق و قلبی باشد، اگر باور داشته باشیم که شایستگی رسیدن به آنها داریم و اگر باور کنیم که می توانیم و می رسیم، هرگز اجازه نمی دهیم هیچ فکر و باور اشتباهی محدودمان کند و به خواسته هایمان می رسیم. موفق ترین آدمها آنهایی هستند که زیباییِ انسانیت، درخواست کردن، کمک کردن، امیدوار ماندن و تلاش کردن را درک می کنند و هرگز هرگز هرگز تسلیم نمی شوند.

منبع: آنچه آموخته ام...

5 دیدگاه ها

نوشته شده توسط آوای_غفلت
دوشنبه 26 بهمن 94

یعنی به معنای واقعی عاااااااااااااااااااالی بود.
انگار که احتاج داشتم به این حرفا.............
خیلی خیلی ممنون.

نوشته شده توسط آوای_غفلت
دوشنبه 26 بهمن 94

اصلاح:احتیاج

نوشته شده توسط سلام
چهارشنبه 28 بهمن 94

با سلام خیلی عالی بود فقط باید حواسمون به سو استفاده ها هم باشه .نه سو استفاده کنیم از مهربانی که کمک میکند نه اجازه دهیم کسی از ما که مشتاق کمک کردن هستیم سو استفاده کند

نوشته شده توسط b-63388
سه شنبه 6 مهر 95

باسلام مطلبی که همواره وقتی میخواهم از کسی کمک بخواهم ذهن مرا درگیر میکند ،درخواست کمک حضرت یوسف از هم سلولی اش است که او را به یاد حاکم بیندازد و....که خدا میفرماید چون از غیر خدا کمک خواست دوسال یوسف را بیشتر در زندان نگه داشتیم .
اگر برای این موضوع مطلبی دارید مشتاق ومتشکر خواهم بود.با تشکر بهرام

نوشته شده توسط داوطلب
سه شنبه 12 بهمن 95

سلام
ممنون از مطلبتون ولی نظر من دقیقا مثل نظر " بهرام" هست . این که ما گره گشای مشکلات دیگران باشیم بسیار زیبا و پسندیده ست ولی ما در مورد حضرت یوسف هم این مطلب رو داریم که به دلیل درخواست کمک از کسی، خداوند سال های بیشتری ایشون رو در زندان نگه داشتند.
لطفا اگر کسی در این مورد چیزی می دونه من رو بی نصیب نذاره

برای ارسال دیدگاه شما ابتدا باید وارد شوید.

برای ورود اینجا را کلیک کنید.